Decreto polo que se regulan os montes de varas, abertais, de voces, de vocerío ou de fabeo

Órgano ou entidade impulsora: Dirección Xeral de Planificación e Ordenación Forestal

Departamento: Consellería do Medio Rural - Dirección Xeral de Ordenación Forestal

Estado actual: Consulta pechada

Prazo no que estivo aberta a consulta: 11/02/2020 - 25/02/2020

Información sobre a norma :

Antecedentes:

A Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia, inclúe dentro dos montes de natureza privada, aqueles chamados de varas, abertais, de voces, de vocerío ou de fabeo, para no seu artigo 45 definir e determinar que estes montes rexeranse “polo costume do lugar e subsidiariamente pola Lei de Dereito Civil de Galicia e polo Código civil, sen prexuízo do establecido na presente lei, no que se refire aos montes privados, e disposicións que a desenvolvan”. Este artigo establece uns preceptos básicos en materia de organización e funcionamento deste tipo de montes, así como en materia de obriga de reinvestimentos, que cómpre ser obxecto de desenvolvemento regulamentario. O artigo 126 desta mesma lei establece dentro do Sistema Rexistral de Galicia, o Rexistro de montes de varas, abertais, de vocerío ou de fabeo, no que se inscribirán os montes que teñan constituída a xunta xestora ou, na súa falta, unha asemblea constituída.

O artigo 64 da Lei 2/2006, do 14 de xuño, de dereito civil de Galicia, definiu os montes abertais como “os conservados pro indiviso nos cales os seus copropietarios, sen prexuízo de realizar en común aproveitamentos secundarios, tiñan ou manteñen o costume de reunirse para repartirse entre si porcións determinadas de monte ou sernas para o aproveitamento privativo das mesmas, asignacións que se fan en tantos lotes como partícipes principais veñen determinados polos títulos ou uso inmemorial, e nos cales a súa adxudicación decídese pola sorte, tamén sen prexuízo da  subdivisión das sernas así asignadas conforme ás adquisicións hereditarias ou contractuais. No seu caso, a división das devanditas terras e a consecuente extinción da copropiedade faranse conforme o costume, e non existindo esta faranse conforme a presunción de igualdade de cotas referida no parágrafo segundo do artigo 393 do Código civil”.

Problemas que se pretenden solucionar:

A norma pretende satisfacer unha demanda histórica para os montes de varas en Galicia, outorgando a seguridade xurídica que estes montes deben dispor en materia de organización e funcionamento e regulando o rexistro administrativo que conterá a súa información básica e amosará a importancia que en determinadas zonas da nosa xeografía teñen este tipo de propiedades forestais.

Necesidade e oportunidade da súa aprobación:

Actualmente a xestión e aproveitamentos destes montes en Galicia é moi diferente. O fin primixenio baseado nunha economía de subsistencia, mediante pasteiros e cultivos forraxeiros, así como a recollida de leñas e estrume para o gando mediante sortes despareceu e agora os novos paradigmas, moitos deles ligados ao bosque na súa contribución ás políticas de descarbonización fan necesario unha regulamentación axeitada.

A regulación da Lei de montes nos seus artigos 45 e 126,  establece que os montes de varas, abertais, de voces, de vocerío ou fabeo, se rexen polo costume do lugar e subsidiariamente polo dereito civil; polo que resulta insuficiente e pouco operativa, de tal xeito que é preciso regular o réxime xurídico e funcionamento deses montes de varas, co fin de mellora da súa xestión e que ésta resulte o máis dinámica e actual posible.

Obxectivos:

O decreto ten por obxecto regular e desenvolver o réxime xurídico dos montes denominados de varas, abertais, de voces, de vocerío ou de fabeo en Galicia, así como regular o  funcionamento do Rexistro de montes de varas, abertais, de voces, de vocerío ou de fabeo como sección diferenciada dentro do sistema rexistral forestal de Galicia e as condicións e efectos da integridade, división e extinción da copropiedade titular destes montes.

Posibles solucións, alternativas, regulatorias e non regulatorias:

As alternativas á non regulación suporían á aplicación dos usos e costumes do lugar e subsidiariamente as normas do dereito civil a un tipo de comunidade de montes que pola súa especificidade precisan regular o seu réxime xurídico e organización co fin de dotar de seguridade xurídica o seu funcionamento.

Rango da norma:

Decreto